Mijn eiland.

 

Antoine Desideri (vrij vertaald door HH.)

 

Mijn eiland, is de vreugde kreet van geboorte en t leven,

    de vinger van een kind tijdens het lezen.

 

Mijn eiland, is het bittere vertrek iedere keer,

    de heugelijke terugkomst op t pad van weleer.

 

Mijn eiland, is t oude huis, de oven,

    het kreupelhout, de bergen en de molen.

 

Mijn eiland, is een gestrekte hand die neemt en tast

    de wijn van vriendschap en drinkt uit t zelfde glas.

 

Mijn eiland, is de sleutel die alle deuren openen,

    het brood op elke tafel voor het vertrek aangeboden.

 

Mijn eiland, is het zeggen, vertellen en fluisteren,

    in een geheime koffer stoppen en t voorgoed af te sluiten

 

Mijn eiland, is een lijdend verwant ver weg of een maat,

   te helpen als hij aan de rand van de afgrond staat.

 

Mijn eiland, is een arme oude man, een vrouw en kinderen

    hun weerloosheid te ontnemen en ze ervan te bevrijden.

 

Mijn eiland, is een mooie taal, een gewaad, een traditie,

    een geschiedenis, het noodlot en soms een fantasie.

 

Mijn eiland, is de gekozen man het hof te maken,

   hem lief te hebben en hem nooit meer te verlaten.

 

 

         Terug naar gedichten