b

        

            

            

Judith

 

Ik schrijf je naam op zomaar, zonder reden,

vraag me ook niet af, waarom.

Het gebeurt, ik laat het toe, zonder reden,

het voelt goed, dus daarom.

 

Ons contact ligt verankert op een dieper niveau,

het gevoel intenser, soms nog niet te verklaren.

Onwennig, communiceer ik op dat diepere niveau,

mijn begraven verdriet te uiten en te bedaren.

 

Heb eerder gezegd, onverklaarbaar gelukkig te zijn,

ondanks alles, met liefdevolle mensen om me heen.

Vreemd om tegelijkertijd verdrietig en alleen te zijn,

ik voel me zo nu en dan enigszins schizofreen.

 

Deze vriendschap, dat me zoveel te bieden heeft,

helpt mij, om me bij het overleven, toch happy te voelen.

Als  iedereen ook  zon bijzonder maatje  heeft,

Zou voor menig medemens het leven warmer aanvoelen.

 

 

23042005 JWM

 

 

 

  terug naar hartgedichten