Een dag om bij stil te staan, nu jij er niet meer bent.

 

Vandaag 17 april 2005…. jouw verjaardag.

We hebben de dag in jouw stijl doorgebracht.

Gedekte tafel, kaarsjes en een geklutst eitje,

gewandeld, samen, zonder jou en toch heel zacht,

hoor…, zie…. en voel… ik je al een tijdje.

 

Gisteren een bloemstuk gemaakt van donkerrode rozen.

Je weet wel, die jij me altijd gaf, drie maal per jaar,

met Valentijn, mijn verjaardag en onze huwelijksdag.

Deze keer van mij voor jou, als klein, liefdevol gebaar,

in de vorm van een hart, proficiat schat met je verjaardag.

 

Ik vraag me af, zou je ons gadeslaan en glimlachen?

‘n Dag samen, gewoon, in harmonie zonder onenigheid.

Of heb jij ons geholpen, onopvallend op jouw manier?

Hoe dan ook, ik heb genoten van deze saamhorigheid

en kan het niet laten, te denken, was jij maar hier.

 

 

17-04-2005 JWM

 

 

 

  terug naar hartgedichten