Hans, 1944 - 2005. 

 

                 De Laatste keer

 

 Een koude rilling ging door me heen

 Zo hulpeloos, zo stil, lag je daar

 Het weerzien, even maar.

 

 Een omhelzing en een zoen

 Een glimlach en dan weer de pijn

 Is er dan niemand die iets kan doen ?

 

 Je vrolijke ogen zijn somber

 De kracht uit je lichaam verdwenen

 Schaterlachen, kun jij ooit zonder ?

 

 Je praat over het verleden

 We luisteren

 even vergeten we het heden.

 

 We hebben gelachen

 Maar af en toe was het stil,

 allemaal in gedachten.

 

 Afscheid, we zijn zo machteloos,

 Tranen, emoties, hoop is er niet meer

 Nog een groet, nog een knuffel,

 Voor de laatste keer........

 

 

Terug naar gedichten

voor de laatst