Corsica                                    

                                                                                                     

Een rots in de Middellandse Zee                                                                                                                           

verscholen tussen ItaliŽ en vaste landen

in werkelijkheid een piepklein eilandje

met eindeloze stranden .

Een eiland vol natuur

van de ťťn naar de andere kust

onbedorven en puur

een zee van rust.

Waar een bries

van de geurige maquis

als het ware een begroeting is.

In de milde wintermaanden

maar ook in 't warme seizoen

iedere dag bedekt door dauw

is het eiland ook zomers groen .

Waar de prachtige bergen

met hun uitdagende toppen

talloze meertjes en watervallen verstoppen .

Witte, rode, gele, groene rotsen en bergwanden

elk hoekje kunnen veranderen .

Een keur aan wilde planten

de kleurenpracht van wilde bloemen

orchideeŽn, distels en cyclamen                                                   

teveel om op te noemen .

Gelijk prenten

zijn de schilderachtige kleine dorpjes                                                                                              

met ademloos uitzicht in de verten .

Witte kerkjes, smalle straatjes en stegen

kinderen die vredig spelen

met knikkers, ballen en tollen

ouders een potje jeu de boules

en de dorpsoudsten knikkebollen .

Niemand heeft haast

niemand zegt: snel

pianu, pianu, 't komt morgen wel .

Als de zon achter de bergen ondergaat

en 't maanlicht over de golven straalt

dan fluister ik :

Corsica, ik heb er geen spijt van, je bent het waard !

 

 

                  Terug naar gedichten